Hilde Coppey van Serenata
02/09/26
Dit jaar viert Serenata haar 60e verjaardag. Wat maakt dat mensen uit Drogenbos en omstreken zich al zo veel jaren inzetten om ons met hun stemmen te trakteren op mooie muziek. Het woord is aan Hilde Coppey, sopraan en lid van het bestuur van Serenata.
Gedeelde liefde voor muziek
‘Het is intussen 26 jaar geleden dat ik toetrad tot Serenata. Het was ongeveer in dezelfde periode dat mijn partner, Dominique Bonkain, dirigente van het koor werd. Het was zeker niet mijn eerste koorevaring. Al vanaf mijn 6e zong ik in een kerkkoortje in Anderlecht. Zingen is voor mij van jongs af aan iets heel natuurlijks geweest’, zegt Hilde Coppey.
Vandaag leiden Hilde en Dominique allebei een druk leven. Hilde geeft overdag les in de middelbare school Heilig Hart & College in Halle. Dominique werkt vooral ’s avonds als pianolerares in een muziekacademie. Toch beletten hun volle agenda’s hen niet om één keer per week met de koorleden van Serenata te repeteren. Muziek en zingen horen nu eenmaal bij hun leven.
De helende kracht van een koor
Hilde vertelt hoe helend zingen kan werken. Ze merkt het niet alleen bij zichzelf, maar ook bij andere koorleden. Doordat je al zingend samen iets creëert, ontstaat er positieve creatieve energie. ‘Ik geloof in de therapeutische werking van zingen. Muziek heelt. Meer nog: het brengt mensen samen en verbindt hen. De film Les Choristes illustreert de kracht van muziek. Het verhaal speelt zich af in een internaat voor jongens met opvoedingsproblemen. Als een nieuwe toezichter, gespeeld door Gérard Jugnot, aankomt, verandert hun leven ingrijpend. Hij richt een koor op. Een daad die het leven van de jongens zal transformeren. Het lied In memoriam uit die film is een van de nummers die ik heel graag zing.’
Serenata heet je welkom
Vandaag telt het koor 23 leden. Het is een hechte groep die dit jaar opnieuw samen op weekend gaat. Om samen te zingen en zich voor te bereiden op het volgende concert, maar ook om gewoon samen te zijn. ‘Door de jaren heen zijn we steeds dichter naar elkaar toe gegroeid. Dat is blijkbaar ook iets wat zingen met je doet: je wordt haast familie van elkaar. Wij zijn er dan ook om elkaar te steunen.’
Hoe zit het met de instroom van nieuwe leden? ‘Vaak merk ik dat het beeld van een
zangkoor niet overeenkomt met de werkelijkheid. Al te snel wordt de term ‘koor’ geassocieerd met oubolligheid en kerkliederen. Maar wij zingen heel diverse genres: van klassiek tot hedendaags, van Mozart tot Adele en ABBA. Veel mensen denken te snel dat ze niet kunnen zingen. Zeg dat niet te snel. Kom het eens proberen. De kans is groot dat je versteld zult zijn van wat je wél kan.’
Tekst: Nathalie Dirix
Foto: Tine De Wilde
Uit: Kaaskrabber september 2026
