In gesprek met de makers van Tembo, de levensgrote olifant die harten verovert van jong en oud

08/05/26

Twee jaar na de succesvolle eerste editie nodigen CC de Meent, GC de Boesdaalhoeve, GC de Moelie en GC de Muse je opnieuw uit voor familiefestival BUURT OP STELTEN. We bouwen de Gemeenveldsite in Alsemberg om tot een heuse festivalweide waar je met de familie kan genieten van een dag vol avontuur en creativiteit. Op het programma staat een kleurrijke mix van theater, workshops en animatie, speciaal voor kinderen (2,5+) en hun (groot)ouders.

(c) Stad Gent

Tembo is één van de unieke vertoningen die je die dag kan bewonderen. Deze voorstelling speelt zich niet af in een zaal of in de open lucht, maar in de buik van een olifant. Daardoor is Tembo een intieme en bijzondere beleving. Theatermaker Kurt Demey en actrice Louise Buysschaert slepen je mee in een magisch verhaal zoals je het nog nooit hebt beleefd. Wij kregen de kans om hen te interviewen.

De voorstelling is een uniek concept. Hoe is het idee van Tembo tot stand gekomen?
Kurt: Eerst was er de olifant. Een vriendin van mij, Hedwig Snoeckx, heeft een groot atelier waar ze allerlei projecten uitwerkt, zoals neushoorns, giraffen en dus ook olifanten. Ik dacht al jaren dat het bijzonder zou zijn om een voorstelling te maken in de buik van een olifant. Het moest een Afrikaanse zijn, omdat die groot genoeg is. Ik vond het belangrijk dat de olifant in één stuk vervoerd kon worden, zodat de voorstelling eigenlijk al begint onderweg naar het festival. De olifant op de trailer mocht dus maar vier meter hoog zijn, zodat we onder bruggen kunnen. Een andere vriend van me, Alexis Wauters, maakte het onderstel en zorgde voor het systeem om de olifant op- en af te laden. Ik bouwde zelf alle elektriciteit in en zo hadden we een soort unieke caravan waarin we konden slapen. Maar nog geen voorstelling... Die maakte ik samen met Louise Buysschaert, die in de olifant speelt.
Louise: Tijdens de eerste creatieweek hebben we vaak in de olifant zelf zitten brainstormen. De buik van de olifant werkt zo inspirerend: de ene keer lijkt het alsof je in een duikboot zit, de andere keer in een mollenhol, en daarna lijkt het net een feestkelder. In plaats van keuzes te maken dachten we: ‘Wat als de olifant een soort verhalendoos wordt, waarbij je nooit op voorhand weet in welk verhaal je terecht komt?’. Dat idee inspireerde ons om de voorstelling verder te creëren tot wat het nu is.

Welke thema’s komen aan bod tijdens de voorstelling?
Kurt: Tembo is een ode aan de fantasie. Als je in de buik van een olifant op bezoek kan gaan bij een meisje dat daar woont, wat kan er dan niet? Ben jij al eens in een olifant geweest? Nee? Dan weet je ook niet wat je moet verwachten. En we kunnen je garanderen: het zal niet zijn wat je verwacht.

Wat hopen jullie dat het publiek meeneemt uit de voorstelling?
Kurt: We willen het publiek een gevoel van verwondering geven. Even een kind kunnen zijn zonder verwachtingen. Een kind dat gewoon in een verhaal duikt. We hopen vooral dat dit gevoel van eenvoudige verwondering blijft hangen. Het gevoel dat je even deel was van een klein, magisch moment, samen met anderen.
Louise: Het is op zich gewoon al fantastisch dat het mogelijk is om met tien mensen in een olifant te zitten. Dat is misschien nog wel de grootste truc van allemaal.

Voor welke uitdagingen kwamen jullie te staan bij het maken van Tembo?
Kurt: De grootste uitdaging was het technische aspect: hoe vervoer je een olifant? Hoe krijgen we het publiek erin? Hoe houden we het koel in de olifant als de zon erop staat? En hoe zorgen we voor een constante toevoer van verse lucht zonder lawaai?
Louise: De zweet- en scheetgeur blijft wel een grote uitdaging. Zowel het verdragen van de geur van anderen, als ook het tactisch incalculeren van scheten tussen de scènes door (met voldoende verluchtingstijd).

Wat is jullie meest memorabele herinnering uit alle voorstellingen die jullie tot nu toe speelden met de olifant?
Louise: Ooit sprong er eens een jongetje binnen in de olifant tijdens een repetitie. Hij wou zich verstoppen voor de politie. Hij had met bommetjes gegooid een beetje verderop. Dat ga ik niet snel vergeten!
Kurt: Zelf vond ik het memorabel toen het sneeuwde en de olifant letterlijk een snottebel had: een bevroren pin die aan zijn neus hing. In de sneeuwstorm stonden mensen aan te schuiven. Louise zat gezellig binnen met het publiek, en wij stonden buiten met bevroren handen de techniek te doen.

Vertel in één zin waarom iemand Tembo moet zien.
Louise: Veel meer kansen om in een olifant te kruipen zal je niet krijgen in je leven. Let’s go!

Meer nieuws

  • Drogenbos Internationaal: Soufyane Rarhibi

    08/05/26

    Soufyane Rarhibi is leerkracht islamitische godsdienst in basisscholen in Alsemberg, Brussel en Huizingen. Dat is voor hem veel meer dan gewoon een beroep.

  • GC de Muse en FeliX Art & Eco Museum bundelen de krachten

    08/05/26

    De goede buren van gemeenschapscentrum de Muse en FeliX Art & Eco Museum hebben veel plannen samen. Zo organiseren ze in de schoolvakanties samen verschillende kinderstages. Lore van het centrum en Inge van het museum praten ons bij over de plannen en de renovatiewerken aan het museum.

  • Algemeen directeur Sonja Dedoncker

    06/05/26

    Algemeen directeur Sonja Dedoncker (63) trekt eind juni de deur van het gemeentehuis van Drogenbos definitief achter zich dicht. Na een loopbaan van zowat 30 jaar bij de gemeente en het OCMW mag ze op welverdiend pensioen.