Welkom in het FeliX-dorp in Drogenbos

Wat valt er op zondag 18 mei allemaal te beleven in het FeliX-dorp?

Mikoyan Lamonte (stafmedewerker GC de Muse): ‘Het FeliX-dorp is de ideale locatie om een gezellige dag met het gezin door te brengen. Het ligt op een unieke locatie, midden in het groen, op het erf waar Felix De Boeck vroeger werkte en leefde. Sinds kort is er een pad dat je rechtstreeks van het museumgebouw naar het erf brengt.’

‘Om de sfeer uit de tijd van de boer-schilder op te roepen, organiseren we meerdere workshops rond oude ambachten. Zo is er bijvoorbeeld een smid die ijzer smeedt aanwezig. Je kunt ook, onder begeleiding van kunstenaar Tim Theo Deceuninck, fytogrammen maken. Dit zijn ecologische kunstwerkjes die met plantenmateriaal op verlopen fotopapier tot stand komen.’

‘De bakoven in de hoeve waarin taart gebakken wordt, zorgt voor gezelligheid. Sommige mensen vinden het leuk om de haren van de Brabantse trekpaarden te kammen. De allerbelangrijkste insteek van onze workshops bestaat erin mensen samen dingen te laten beleven. Dat creëert een vorm van verbinding. Iets dat helemaal past bij de sociaalvoelende persoonlijkheid van Felix De Boeck.’

Wat voor sfeer hing er op diezelfde plek toen Felix De Boeck nog leefde?

Inge Duytschaever (publieksbemiddeling FeliX Art & Eco Museum): ‘Ik kan me voorstellen dat het er best gezellig geweest moet zijn. Er kwamen veel mensen langs. Dorpsgenoten die melk, groenten of fruit wilden kopen, maar ook vrienden, kunstenaars en andere rebelse denkers die graag van gedachten wisselden met Felix. Voor zijn vrienden van de schuttersgilde had hij in zijn tuin een staande wip laten installeren van waarop je de hoogte in kon schieten.’

Wat dreef Felix De Boeck om een leven als boer én kunstenaar te combineren?

Inge: ‘Hij was zelf een boerenzoon en -kleinzoon. Zijn belangrijkste drijfveer was zijn verlangen om onafhankelijk te zijn. Dankzij zijn landbouwactiviteiten was hij niet afhankelijk van zijn inkomsten als kunstenaar om te overleven. Hij trok wekelijks met een stootkar naar Brussel om daar zijn oogst te verkopen.’

In welke mate vinden we zijn liefde voor de natuur terug in zijn schilderijen?

Inge: ‘Felix De Boeck was een van de eerste abstracte kunstenaars uit zijn tijd. Zijn werk op het land hielp hem om tot die abstractie te komen. Zijn liefde voor de natuur geeft zijn werk een uniek, soms wat mystiek karakter.’ ‘In ons museum beschikken wij over een reeks werken waarin het licht, de zon en de cyclus van de natuur centraal staan. Hij was een man die leefde op het ritme van de natuur. De wonderen van de natuur bleven hem boeien. Daarvan getuigen zijn vele abstracte werkjes waarin hij onder meer vlinders, slakken, mieren, koeien en een appelboom afbeeldde.’

Hoe keken de inwoners van Drogenbos naar Felix De Boeck?

Inge: ‘Felix was een bekende Drogenbossenaar. Een verhaal dat ik altijd inspirerend gevonden heb dateert uit WO II. Toen veel mensen honger leden, stelde hij zijn boomgaard open, zodat zij gratis appels konden plukken. Die daad van vrijgevigheid herdenken wij elk jaar tijdens onze gratis appelpluk. Hij had ook iets eigenzinnigs. Ik kan me dus best voorstellen dat hij bij een aantal mensen als een buitenbeentje overkwam.’

Mikoyan: ‘Hij was een gemeenschapsmens. Allesbehalve een kunstenaar die een geïsoleerd bestaan leidde.’
Inge: ‘In zijn tijd was Drogenbos nog een klein dorp waar iedereen iedereen kende. Nog niet zo lang geleden deden wij een erfgoedproject met mensen die hem nog gekend hebben. Daaruit bleek dat zijn achterdeur letterlijk voor iedereen openstond.’

Op een bepaalde manier was hij een visionair, niet?

Mikoyan: ‘Dat kan je zeker zo stellen. Dat geldt voor zijn artistieke creaties maar ook voor de manier waarop hij in het leven stond. Zijn respect voor de natuur was sterk aanwezig, in een tijd waarin mensen niet wakker lagen van duurzaamheid. Hij heeft trouwens heel wat leed gekend. De dood van vier van zijn vijf kinderen en zijn broer heeft hem diep geraakt. Dat zijn dochter Marcelleke een lichamelijke en geestelijke beperking had, moet zijn leven zeker niet eenvoudig gemaakt hebben.’
Inge: ‘Voor ons als museum is zijn spirituele legaat ons kompas. Felix De Boeck roeide tegen de stroom in. Als rebelse kunstenaar droomde hij, samen met een aantal generatiegenoten, van een nieuwe samenleving met de coöperatie als uitgangspunt. Wat hem ook typeert als boer, is zijn weigering om zijn hoogstammen in te ruilen voor productievere laagstammen. Hij bleef liever koppig op ladders kruipen om zijn vruchten te oogsten. Vandaag zijn wij hem daar heel erg dankbaar voor. Die hoogstammen zijn van onschatbare waarde in ons biodiversiteitsproject.’

Welke vraag zouden jullie Felix De Boeck willen stellen?

Mikoyan: ‘Ik denk dat hij gecharmeerd zou zijn omdat wij een dorp naar hem genoemd hebben. Ik zou willen weten of hij tevreden is met de manier waarop wij zijn spirit opnieuw tot leven proberen te brengen.’
Inge: ‘Ik ben benieuwd welke rol zijn echtgenote Marieke in zijn leven speelde. We weten niet zo heel veel over haar, maar ik heb een vermoeden dat zij een stille kracht op de achtergrond was.’

Tekst: Nathalie Dirix
Foto: Tine De Wilde
Uit: kaaskrabber mei 2025