Overslaan en naar de inhoud gaan

Gemeenschapskrant

Eric Vander Oost is de nieuwe directeur van Palmyra

16/11/26

Met zijn aanstelling als de nieuwe directeur van woonzorgcentrum Palmyra keert Eric Vander Oost terug naar vertrouwd terrein. Zijn hele jeugd speelde zich af in Drogenbos. Hij wil van Palmyra een plaats maken die deel uitmaakt van de gemeenschap.

© Tine De Wilde

Sinds afgelopen zomer mag Eric Vander Oost (54) zich directeur van woonzorgcentrum Palmyra noemen. Vooral zijn achternaam zal bij menige Drogenbossenaar een belletje doen rinkelen. ‘Mijn grootvader is nog directeur van de gemeenteschool geweest. Ik ben er zelf ook naar school gegaan, maar toen was hij al met pensioen. Ik heb mijn hele jeugd in Drogenbos doorgebracht.’

‘Mijn ouderlijk huis bevond zich in de Kerkstraat en later in de wijk Frankveld, al zijn mijn ouders daar een tiental jaar geleden vertrokken. Nu wonen ze in Halle, net als ik. Ze waren heel hun leven heel actief in het verenigingsleven in Drogenbos en hebben hier nog steeds goede contacten. Ik heb veel mooie herinneringen aan mijn jeugd in Drogenbos. Het is fijn om hier nu terug te keren, het voelt als thuiskomen. Sommige bewoners van het woonzorgcentrum heb ik zelfs nog gekend als kind.’

Een hart voor de zorg

Ook de zorgsector ligt Eric nauw aan het hart. ‘In een ver verleden was ik nog ambulancier voor het Rode Kruis. In heel mijn professionele carrière is altijd wel een link met de zorg geweest. Zo was ik bijvoorbeeld actief in de farmaceutische industrie. In 2002 heb ik een bedrijf opgericht gespecialiseerd in gezondheidscommunicatie. Zo werkten we mee aan campagnes van onder andere Kom op tegen Kanker en de Diabetes Liga. Zes jaar geleden kreeg ik de kans om mijn bedrijf over te laten. Een mooi moment om mijn loopbaan een nieuwe wending te geven. Ik ging toen aan de slag als hoofd marketing en communicatie van het UZ Brussel, een boeiende job die me veel heeft geleerd.’

Toch voelde Eric dat het tijd was voor verandering. ‘In een beleidsfunctie heb je niet direct impact. Het duurt even vooraleer zo’n visienota zichtbaar is op het terrein. Ik wilde weer bezig zijn met het operationele. Als directeur sta ik nu weer echt in het veld en ga ik iedere dag naar huis met het gevoel dat ik een verschil heb gemaakt. Door bijvoorbeeld een technisch probleem mee op te lossen of door voor voldoende personeel te zorgen als iemand uitvalt. Mijn ervaring in de communicatiewereld komt zeker van pas. Als directeur is het cruciaal om goed en transparant te communiceren: met het personeel, de bewoners, de familie …’

‘Leerlingen van de gemeenteschool die spelletjes komen spelen met de bewoners: dat is mooi om te zien’

Oog voor de buitenwereld

‘Een woonzorgcentrum mag geen eiland zijn, maar moet deel uitmaken van de gemeenschap. Ik zie een woonzorgcentrum echt als een open huis. Mijn voorgangers hadden al activiteiten op poten gezet om mensen van buitenaf naar hier te krijgen en om onze bewoners naar buiten te krijgen. Onlangs nog zijn leerlingen van de Franstalige gemeenteschool hier spelletjes komen spelen. De leerlingen van De Wonderwijzer komen binnenkort langs. Met ondersteuning van het FeliX Art & Eco Museum organiseren we workshops, zowel hier als in het museum zelf. Ook de contacten met de verenigingen zijn goed. Voor de bewoners is het belangrijk om verbinding te blijven maken. Dat is goed voor zowel geest als lichaam.’

Mooie jaren voor bewoners

Met 120 kamers en 40 assistentiewoningen is Palmyra een grootwoonzorgcentrum. ‘We zitten helemaal vol. We zijn het enige woonzorgcentrum in de gemeente, al hebben we ook bewoners uit andere gemeenten. We werken goed samen met de socialediensten van ziekenhuizen uit de omgeving. Zo vangen we bijvoorbeeld ook ouderen op die na een val of operatie in het ziekenhuis zijn beland en te goed zijn om daar te blijven, maar toch niet terug naar huis kunnen.’

De redenen waarom ouderen hun intrek nemen in een woonzorgcentrum zijn volgens Eric uiteenlopend. ‘Sommige mensen kiezen relatief jong voor een woonzorgcentrum of assistentiewoning. Zo zijn er koppels bij wie de ene partner een zorgnood heeft en de andere partner ervoor kiest om mee te verhuizen. Ook zijn er senioren die plots alleen vallen en liever niet in hun woning blijven. Dat zijn vaak de bewoners die hier nog een heel sociaal netwerk uitbouwen en actief zijn. Ze spelen hier bijvoorbeeld samen met de kaarten, maken een mooie wandeling in het natuurdomein achter ons huis of gaan samen op uitstap. Zij spenderen hier nog veel mooie jaren.’

‘Het idee dat een woonzorgcentrum een sterfcentrum is, klopt dus niet. Veel bewoners stellen het nog jaren goed en leven hier nog heel gelukkig en bewust. Natuurlijk zijn er ook mensen die snel achteruitgaan. Ook voor hen willen we zo goed mogelijk zorgen in de laatste fase van hun leven. Zo genieten ook mensen met dementie van hun tijd hier, maar dan op een andere manier.’Dat de kostprijs voor zo’n verblijf niet te onderschatten is, beseft Eric maar al te goed. ‘Je hebt als bewoner of als familie beter wat geld gespaard. We zijn een privéorganisatie en hangen niet af van een lokaal bestuur. Waar nodig proberen we samen te werken met bijvoorbeeld het OCMW.’
Een gepassioneerd team ‘Ik kom elke dag met plezier werken. Het was fijn om vast te stellen dat hier een gemotiveerd en gepassioneerd team aan de slag is. Veel van hen draaien hier al jaren mee, een goed teken. Voor sommigge woonzorgcentra is het niet makkelijk om over voldoende personeel te beschikken, maar dat is hier niet het geval. En als er dan eens iemand vertrekt, vinden we snel iemand nieuw. Bij de aanstelling van nieuwe medewerkers hechten we veel belang aan hun basiskennis Nederlands. Iedere bewoner moet in zijn moedertaal geholpen kunnen worden. Dat is een basisvoorwaarde voor kwalitatieve zorg, want een zorgnood druk je toch het best uit in je eigen taal of een taal die je goed machtig bent.’

Tekst: Jelle Schepers
Foto: Tine De Wilde
Uit: Kaaskrabber november 2026

Meer nieuws

  • Openleggen Molenbeek leidt tot masterplan voor Huizingen

    16/11/26

    In het provinciaal domein van Huizingen zijn ze begonnen met het openleggen van de Molenbeek. Die moet opnieuw overal zichtbaar worden. Het is het sluitstuk van de werken aan de Molenbeek die eerder al in Sint-Genesius-Rode en Beersel plaatsvonden in het kader van de landinrichtingsplannen van de Vlaamse Landmaatschappij.

  • FeliX Art & Eco Museum ‘veilt’ De Collecties van Felix De Boeck

    16/11/26

    Dit najaar kan je in het FeliX Art & Eco Museum terecht voor kijkdagen ter voorbereiding van de participatieve expo rond de nalatenschap van Felix De Boeck. Het publiek geeft de expo die in 2027 te zien is, mee vorm.

  • Kunstendag voor Kinderen

    15/11/26

    Ook dit jaar slaan GC de Boesdaalhoeve, GC de Moelie, GC de Muse en CC de Meent de handen in elkaar voor de Kunstendag voor Kinderen. ‘Die dag kan je in de Boesdaalhoeve met de hele familie kunst beleven’, zegt Nele D’herde van de Boesdaalhoeve.